Hij is hier.
Carl. - Martin, Mr. Hale, het is een hele eer.
Toen ik een kind was, bewaarde ik de cover van Time magazine.
De man die New York opbouwde.
En de reden waarom ik in deze business zit. - Ga zitten, alsjeblieft,
en gefeliciteerd met het contract.
Dank u, ik wist niet dat het al bekend gemaakt werd.
Moeilijk om iets stil te houden als er 200 miljoen dollar mee gemoeid is.
Ik hoor dat je hard gelobbyd hebt bij raadsman Clark.
Een paar diners in een steakhouse, dat is alles. - Ik heb het niet over de Kobe.
Kijk, Martin. - Je noemde de Hale Group een relikwie.
Ik weet niet of dat de exacte woorden waren.
Nee, jouw exacte woorden waren...
'Die oude zal er niet lang meer zijn.
Tenminste, zo herinnert de raadsman het zich.
Jullie krijgen het contract, nietwaar? - Ik wil geen contract.
Je denkt dat 200 miljoen dollars betekent dat je binnen bent?
Wat ik wil is dat je een lesje leert.
Van een oude man, gratis.
We hebben gepraat met Simon en Cowen.
Zij verdelen 7 zetels in jouw bestuur. - En ze steunen mij.
Je kwam zien of je nood had aan iemand met wijsheid en ervaring.
En iemand kon zich herinneren dat.
Clark's eerste campagne, 30 jaar geleden, gefinancierd werd door Mr. Hale.
Probeer de ironie te waarderen,
Mr. Baldwin.
Je zegt dat ik de reden ben waarom je in deze business gegaan bent?
Nu ben ik de reden waarom je eruit ligt.
Klootzak. Binnen een jaar ben jij dood en wie zal daar iets om geven?
Hij heeft het mis.
Ik ga maar 6 maanden meer mee...
het is uitgezaaid naar de lever en de longen.
Vanochtend spraken de oncologen over ziekenhuisverzorging.
Het spijt me. - Niet doen.
Wat jij en Judith meegemaakt hebben, een kind verliezen,
dat is een tragedie.
Een oude man die sterft, ik zou zeggen, dat is het leven.
Al voelt het wel als een trap in mijn ballen.
Heb je het verteld aan Claire?
Ik heb nog geen kans gehad, althans...
ze belt me niet terug.
Jezus, Damian, ze moest eens weten. - Ze heeft alle reden om boos te zijn.
Pinda's. - Ik stuur het terug.
De kanker is me aan het opeten en ik maak me zorgen over allergieën!
Misschien moet ik een... pinda-boter-en-jam sandwich bestellen?
Nee.
Weet je dat ik dit allemaal wilde naar beneden halen?
In de seventies kwam je er nog van af met excuses. En nu zou het zelfs niet meer mogen.
De burgemeester zegt dat het erfgoed is.
Martin, heb je ooit gehoord over iets wat ze 'afwerpen' noemen?
'Afwerpen', zoals een slang doet met zijn vel?
Het is niets, vergeet het.
Het is iets waar ik over gelezen heb.
Dit is Claire, laat een bericht achter.
Hoeveel? Vóór mij? Minder dan een dozijn.
Het 'afwerpen' is een exclusief proces. - Je bedoelt duur, dokter Albright.
Onze klanten zijn inderdaad rijk, maar dat is waarop ze gekozen worden.
Het is voorbehouden voor de grootsten, de idealisten
wiens verlies een een drama zou zijn.
We bieden de grootsten van de mensheid
meer tijd om aan hun potentieel tegemoet te komen.
Als je erover nadenkt.
Jouw huizen, jouw jacht,
Jouw jet. Allemaal gemaakt door de beste vakmensen,
en zo zal het ook zijn met jouw nieuwe lichaam.
Genetisch gemaakt voor de perfectie,
gemaakt voor eeuwig, en zo voor elk detail van jouw nieuwe anatomie.
We bieden je het allerbeste aan.
Een reflex. - Leeft het?
Het is niet meer dan een bundel van organisch weefsel, maar nu...
een lege ader.
Als jullie kunnen wat jullie beweren,
waarom dan dit provisoire lab, waarom al deze geheimzinnigheid?
Je stelt de verkeerde vraag.
Wat is dan de juiste vraag?
Je hebt een imperium opgebouwd.
Helemaal vanaf de grond.
Maar iedere dag...
creëerde iets uit niets.
Nu...
ben je aan het wegglijden.
De mensen zullen jouw werk...
je nalatenschap noemen.
Ze zullen eisen dat jouw gebouwen je onsterfelijk maken.
Wat bedoel je?
Voel je je onsterfelijk?
Kom op, jongens.
Vergeet niet dat we willen dat iedereen respectvol is.
We moeten mensen proberen voor ons te winnen.
Papa.
Ga je mij niet voorstellen?
Sorry, dat ik zomaar binnen val, ik wist dat ik je hier kon vinden.
Ik ben met iets bezig.
Laten we een ritje maken naar Macy's, je hield zo van hun sorbets.
Toen ik 8 was.
Is er iets mis?
Je ziet er niet goed uit. - Ik voel me goed.
Kom, ga alsjeblieft met me mee.
Het komt nu niet uit, oké.
Misschien kunnen we elkaar straks zien. - Niet straks.
De revolutie kan wachten, Claire.
Ik begrijp je niet.
Maanden gaan voorbij, jaren zelfs.
Ik ben aan het werk, papa.
Dit is geen werk.
Het is een groep kinderen die een woede-aanval hebben.
Ik ben niet gekomen om dit nog eens te doen.
Ik ben hier omdat ik enkele dingen wilde goed maken.
Wat betekent dat? - Ik weet dat je in geldgebrek zit.
Neem het gewoon aan. - Jij kunt echt een manipulatieve klootzak zijn.
Wees niet dom, Claire, Ik probeer. - Nee, je doet wat je altijd doet.
Je komt wanneer het jou past, hopende dat geld alles oplost.
Ik heb het over een toekomst.
Waar een oude man
zijn keurslijf kan afwerpen.
Een toekomst waar...
het geloof van een gezonde geest
niet bepaald wordt door het geloof in een falend lichaam.
Helder.
Ik voel me niet...
onsterfelijk.
Als we dit doen is er geen weg terug, jouw oude leven is voorbij.
Als je iemand ziet uit jouw verleden, loop je er van weg. Is dat duidelijk, Mr. Hale?
Jij stelt jouw voorwaarden, ik de mijne.
Je wordt betaald na de procedure, ik ben stervende, maar nog niet gek.
Regel jouw zaken en vlieg dinsdag naar New Orleans.
Jouw dood moet publiek gemaakt worden, Mr. Hale.
Neem de lunch bij Commanders. Ik beveel je de cichorei-koffie aan.
Dit zijn Martin en Judy, laat alsjeblieft een bericht achter.
Sorry om je te storen op de ranch, Martin.
Wil je met mij gaan lunchen?
In New Orleans.
Blijf je? George wil dat je blijft.
De Hale Groep, zonder Hale. Nee.
Dank u.
Judith heeft haar tijd doorgebracht op de ranch aan de kust.
Ik denk dat het tijd is om mijn geld te innen.
En voltijds bij haar te zijn.
Ik wou dat je kon komen. Kom eens kijken naar onze nieuwe stek.
Als de meid nu eens bleef... zouden we eindelijk bezoekers kunnen ontvangen.
Damian, is alles goed?
Wat scheelt er?
Ik... - Wat?
Bel 112!
Damian!
Heb je jouw Epi-pen?! Heb je ze bij? Hij krijgt geen lucht!
Aankomst binnen 5 minuten. - Mr. Hale?
Mr. Hale, het goede nieuws is
dat je niet in een anafylactische shock bent, het voelt alleen zo.
Het slechte nieuws...
is dat jouw lichaam binnen 20 minuten in het Tulane Hospital moet zijn.
Open je mond alsjeblieft.
Zijn al jouw vullingen eruit? - Wat?
Of al jouw metalen vullingen eruit zijn? - Ja.
Die machine is een gigantische magneet.
Een metalen object zou het proces verstoren.
Dus, je bent zeker dat je alles eruit is?
Goed.
Wat is dat?
Iets om je hart te stoppen. - Wat?!
Ik zei, iets om je hart te stoppen.
Het deed pijn.
Wat is jouw naam?
Het ging niet.
Wat is jouw naam?
Mijn naam is Damian.
Damian.
Het duurt nog een paar dagen, maar het wordt beter.
Hoe is de...
geur van dat nieuwe lichaam.
Damian. - Ja?
Alles goed? - Ja.
De dood heeft enkele neveneffecten.
Hier. Het bewijs op papier.
Je kan een bezoek regelen
binnen enkele maanden als het van enige betekenis zou kunnen zijn.
Maar...
momenteel...
Rust nog maar een beetje uit.
Morgen is je eerste schooldag.
En...
hoe voel je je?
Fantastisch, ik heb de fysische behendigheid van een peuter.
250 Miljoen goed besteedde dollars.
Gevoel voor humor. Goed.
Niet onbelangrijk. Het helpt om...
de wanhoop af te weren. - Krijg ik daarom enkel maar plastic messen?
Zelfmoordneigingen zijn niet ongebruikelijk.
En omgaan met het lichaam en de gedachten van een vreemde kan...
nogal overweldigend zijn.
En wat is dat?
Prozac? - Nee, niet echt, nee.
De problemen die je me beschreven hebt,
dat is jouw geest die zich aanpast aan zijn nieuwe zenuwstructuur.
En je mag je enkele lichte hallucinaties verwachten in de eerstvolgende sessies.
Dat is niet zo slecht. Zie het als ..
De anti-afstotingsmedicijnen die men neemt na een transplantatie.
En hoe zoet zo'n afstoting er uit?
Migraine, misselijkheid, desoriëntatie en dan...
De dood.
Is dat alles? - Een irrelevante hypothese.
Eén per dag, voor nu. - Zeker.
Ik ben geboren op 20 september 1980.
Phoenix, Arizona.
Mijn ouders en mijn oudere zus kwamen om bij een auto-ongeluk.
Mijn ouders en mijn oudere zus kwamen om bij een auto-ongeluk toen ik 10 jaar was.
Ik zat thuis met buikpijn omdat ik te veel..
Ik ben geboren op 20 september 1980.
Ouders en oudere zuster kwamen om bij een auto ongeluk, ik zat thuis met buikpijn.
Ik was de keuken binnengeslopen en had te veel chocolade-ijs gegeten.
Sindsdien heb ik geen chocolade meer gegeten.
Mijn ome Frank bracht me groot in Chicago.
Ik ging naar Northwestern University, waar ik afstudeerde in computerwetenschappen.
Ik ben nooit getrouwd geweest.
Ik heb geen kinderen, ik ben nooit getrouwd geweest.
Ik heb geen kinderen. Mijn naam is Edward Kidner, mijn naam is...
Mijn naam is Edward Kidner.
Dit is een geschenk omdat je afgestudeerd bent.
Ik wil dat je de tijd neemt om aan alles te wennen.
We hebben een huis en een auto geregeld,
en het geld dat je opzij zette op jouw rekening gezet.
Er zitten er niet veel in, hé? - Zeven.
Ze worden bijgevuld tijdens onze wekelijkse meetings.
Nee. Dat was de afspraak niet. - Ik geef toe dat het moeilijk is.
Maar er zijn er nog niet veel die de procedure doorlopen hebben,
dus al onze patiënten zitten in een leerproces. Dit is slechts tijdelijk.
En hoe kom ik in contact met jou?
Niet. Ik kom tot bij jou.
Mijn privacy is om zeer duidelijke reden belangrijk voor mij.
Geen probleem.
Binnen een paar maanden kunnen we bespreken
waar je wilt dat we je een nieuwe locatie geven?
Intussen kun je relaxen en wat plezier maken.
Op jouw leeftijd, zou ik zeggen,
heb je dat verdiend.
Hé, NBA.
Zie jij scouts?
Ik win graag.
Kom terug, je zult ontgoocheld zijn.
Je bent niet van hier? - Hoe raad je het?
De lokale mens houd ervan om te zuigen?
Goed gezegd. Leuk.
Je krijgt zo een lokaal pak slaag. Ik ben Anton.
Edward.
Hoe gaat het met de pols?
Mijn kinderen dissen nog beter.
Heb jij kinderen?
Ik zal je ze even laten zien. Kijk hier, de oudste...
ze is net zeven geworden. - Op die leeftijd zijn ze mooi.
Daarna dragen ze klauwen en tenen met scherpe nagels.
Wat is jouw verhaal, Eddy?
Wat bedoel je?
Je bent nieuw in de stad, wat jazz opsnuiven... Achter de vrouwen aan?
Nee, ik run een parkeer garage, niet ver van hier.
Echt waar? Wij wonen juist om de hoek. - Echt waar.
Ik sta hier.
Anton, leuk om je te leren kennen. - Zeker.
Ik neem jou eens mee uit.
Zie het als een verwelkoming.
Ik waardeer dat, maar je hebt kinderen thuis. - Die wonen bij hun moeder.
Ik zie ze maar ééns per maand, je weet toch hoe dat gaat.
Of drink je liever alleen?
Nee, nee, liever niet. Het is goed.
Sta je in de rij? - Na u.
Eddie.. Hoe is het?
Hoe gaat het? Ik ben Edward. - Leah.
Leah, prettige kennismaking. - Dit is Andrea.
Andrea, aangenaam. Je hebt een goede keuze aan vrienden, Anton.
Dank u zeer.
Waar hadden we het over? Ze vroegen me wat je deed.
Naast proberen basketbal te spelen. - Niets.
Ik ben gepensioneerd. - Hoe oud ben jij?
Ik ben geboren op 28 september 1980 in Phoenix, Arizona.
Dat is gedetailleerd.
Eigenlijk begon ik een bedrijf en heb ik het verkocht...
Geven ze iets weg daarbinnen? Laat maar.
Ik hoor dit lied graag. - Ik hoor dit lied ook graag.
Ze is ongelooflijk.
Zij is een hij, is het niet?
Alles oké? - Ik ben...
oké... heb gewoon...
zoiets nooit gezien in mijn 52 jaar.
Je bent vreemd.
Waar ga je naartoe?
Hallo, Claire? - Ja, wie is het?
Hallo?
Wie is het?
Ik zie die kleine meid. Ze kan niet ouder zijn dan 5 of 6 jaar.
En op de een of andere manier weet ik...
dat ze de dochter is van deze vrouw.
Er is iets mis, ze is ziek.
Ze verwacht dat ik haar help.
Je zei dat je vergeten was om je medicatie in te nemen.
Eén keer. Slechts één keer, ja.
Dat kan tellen voor de intensiteit van jouw hallucinatie.
Nee, dat was geen hallucinatie. Ik kende haar.
Ja, ik begrijp dat het zo overkwam,
gezien jouw gevoelens voor jouw eigen dochter, maar...
wat je meemaakt is een verwarde smeltkroes van oude herinneringen,
gevoed door jouw echte emoties.
Neem nu bijvoorbeeld die stad met de watertoren met die pompoen op.
Je hebt die plaats als kind waarschijnlijk wel bezocht.
En die latina vrouw. Tja.
Een one night stand, al sinds lang vergeten... - Hoe weet je dat het een latina is?
Ik heb nooit gezegd dat het een latina was.
Hier.
Wat is dit?
Hawaii.
Verandering van omgeving.
Ja, ik vrees dat ik je te lang hier gehouden heb, en dat spijt me.
Maar voor de week die je weg zult zijn...
verdubbel ik jouw dosis aan medicijnen.
Vergeet ze niet in te nemen
en ik verzeker je dat deze narigheid vlug achter de rug zal zijn.
Goed?
Goed.
Goedemorgen, meneer. Mag ik? - Dank u.
Erick. Kom.
Hoe kan ik je helpen?
Verander de vlucht. Wanneer is de volgende naar St. Louis?
St. Louis..
Bestemming op 500 meter links.
Bestemming op 150 meter links.
Hallo?
Leg dat neer en ga naar buiten.
Als je op zoekt bent naar verzekeringsgeld, je zult er geen vinden.
Ik moet jouw geld niet hebben.
Wat?
Ik ga me nu omdraaien.
Niet bewegen alstublieft. - Haal diep adem.
Ik ga me nu omdraaien, oké?
Probeer kalm te blijven, haal je vinger van de trekker.
Ben jij dat... Haal alsjeblieft je vinger van de trekker.
Het is oké.
Hoe is dit mogelijk? - Haal diep adem.
Leg het wapen neer. - Hoe is dit mogelijk?
Het spijt me. Ik had je moeten inlichten.. Het is oké.
Probeer adem te halen.
Jij bent het. - Het is goed.
Hoe kan dit? - Ik weet het niet.
Eddie. - Wacht, verwacht je iemand?
Heb je iemand meegebracht? - Nee.
Nee, waar heb je het over? - Verwacht je iemand...
Skinner. - Wees stil.
Wacht, Mark. Wat ga je... - Skinner.
Skinner. Doe de deur open, alsjeblieft?
Skinner. Wil je de deur openen?
Skinner, leg je wapen neer. We zijn hier om je te helpen.
Naar de grond, klootzak! Kalmeer!
Laat me gaan! - Kalmeer nu gewoon!
Eddie.
Het is oké... laat hem gaan.
Ga van me af.
Werk je voor Albright?
Ik ben nog steeds jouw vriend.
Albright, ik, we willen alleen het beste voor jou.
Deze vrouw denkt dat haar man dood is.
Ze zeiden me dat het lichaam in het labo gemaakt werd.
Waarom ga je niet zitten?
Alsjeblieft?
Dit was zijn keuze.
Het was de enige manier om het leven van zijn kind te redden.
Heb je geld gegeven?
De verzekering wou niet over de brug komen. Wij hebben alles geregeld.
Het was de enige manier om het kleine meisje terug op de been te helpen.
Je hier niet mogen komen, Eddie.
Dit gaat jou niet aan. - Natuurlijk niet, dit...
Je hebt het leven van die man afgenomen. - Niemand...
heeft iets afgenomen.
Jij bent een zakenman, juist? Jij begrijpt dat.
Het kind, Anna, ze leeft dankzij jou.
Dat is onzin, ik...
ik had een check kunnen uitschrijven.
Echt? Maar zou je het gedaan hebben?
Eddie, ik begrijp dat je ontgoocheld bent.
Je dacht dat je een nieuwe auto kocht, maar het bleek...
dat hij al wat kilometers op de teller had.
Hoe kon je doen alsof er niets gebeurd was?
Een paar kilometers?
Je weet wel, de..
De dokter zegt dat iedere patiënt
belangrijk is voor het programma.
De pot op met hem. - Zonder ons besta jij niet.
Je nam een sprong zonder vangnet.
Geloof je dat echt, Anton?
Ik had je gewaarschuwd. - Je weet wie ik vroeger was.
Je houdt van winnen.
Je zult zeer teleurgesteld zijn.
Er staat een auto buiten, ik stel voor dat je instapt.
En de vrouw?
Dat is jouw probleem niet.
Het zal op een ongeluk lijken.
Alles oké? - Even mijn pil nemen.
Kalm, ik ga gewoon even naar de badkamer.
Zo is het genoeg.
Gary?
Nee! Leg dat wapen neer!
Leg het neer! Leg het neer. - Hij schoot op mij!
De dokter wil hem levend, oké?
Ga naar de voorkant.
Eddie.
Eddie, ik ga je geen pijn doen.
Eddie? Niet schieten, man.
Eddie, ik zal mijn wapen neerleggen.
Ik wil je geen pijn doen. Ik kom naar binnen.
Ik kom naar binnen, ik alleen, ik toon je mijn handen, oké?
Ik kom aan de knop.
Kijk.
Niet schieten.
Eddie.
Zie je, kijk.
Dat had je niet moeten doen, we zitten in hetzelfde team.
Schiet!
Steek hem in de fik!
Word wakker, word wakker!
Damian!
We steken je in brand!
Steek ze in brand!
Kunnen we niet gewoon praten?
Wacht.
Waar ben je... stop! - Madeline, nu niet.
Madeline? Wat is er gebeurd met Maddy?
Ik voel me niet goed, we moeten doorgaan. - Maar je was dood.
Ze zeiden dat je verdronken was. We moeten de politie bellen!
Nee! Nee, geen politie.
Ik heb iets geregeld voor Anna.
Verdwijning is een deel ervan. - Waarom?
In ruil voor het geld, ik, ik...
ik was akkoord om dingen te doen die alleen een dode kan doen.
We moeten doorgaan. - Wat?
Nee, klootzak! Hoe kon je mij zoiets aandoen?
Nee, ik dacht dat je dood was! - Maddy!
Ik wilde niet dat je die keuze moest maken.
Tenminste, ik dacht, niet tussen.. Jouw man...
en jouw dochter.
Oké?
Klootzak.
Ik dacht dat je dood was.
Mijn God. Anna. - Wat?
Anna is op school, Mark.
Mark!
Ik hoop dat ze ze allemaal kan uitblazen.
Je kunt het, lieverd.
Heb je een wens gedaan, lieverd?
Ik wens dat papa me leert zwemmen.
Je mag het niet luidop zeggen. Nu weten we het allemaal.
Dat is niet aardig.
Is dat waar?
Nee, lieverd. Natuurlijk niet. Ik leer het je zodra je wat beter bent.
Verdomme!
Papa!
Ik wist het, ik wist het, ik wist het...
Mama huilt iedere avond en ik zei haar dat ze zich geen zorgen moest maken.
Ik zei haar dat je zou terugkomen.
Ik hou van je, papa.
Ik hou ook van jou, lieverd.
Oké. Tijd om te gaan.
Papa... - Kom hier en spuw het uit.
Je spreekt niet met je mond vol.
Papa.
Wat? Ja, liefje? - Vind je mijn haar mooi?
Vind je mijn haar mooi? Het is gegroeid. - Het is prachtig.
Kom op, maak je klaar om naar bed te gaan.
Waarom al die mooie kleren?
Ik moest het laten weghalen.
Luister, morgenvroeg, jij en Anna.
Is er een plaats waar ik jullie kan heen brengen, of?
Denk je dat ik...
Mark.
Wat zoek je? - Verdomme!
Sorry.
Ik moet even naar buiten voor wat frisse lucht.
Kom op.
Die gast.
Ik spreek over een toekomst.
Waar de ouderen
hun keurslijf kunnen afwerpen.
Een toekomst, waarin het geloof in een gezonde geest..
Dat is goed.
Falend lichaam.
Professor Jensen.
Denk je echt dat de oude mensen...
Die gast.
Martin.
Ik ben oké. - Je ligt op de grond.
Ik weet het. Niks aan de hand.. - Heb je een dokter nodig?
Nee.
Het is voorbij. - Wat is er voorbij?
Niets... - Martin.
Alsjeblieft, praat met me.
Wat gebeurt er?
Het spijt me.
Het spijt me zeer.
Ik weet dat je er geen reden toe hebt, maar je moet me nu vertrouwen.
Oké?
Gewoon...
Waar gaan we heen?
We moeten medicatie halen.
Ik stop in New Orleans.
Papa.
Papa?
Moet... moet je naar het toilet?
Nee?
Ben je ziek?
Nee.
Natuurlijk niet. Nee, waarom?
Waarom gaan we dan naar de dokter?
Is het weer voor mij?
Nee schat, het is niet voor jou.
We gaan naar de dokters vrouw. Papa moet met haar praten.
Alles goed?
Slaap maar een beetje, oké?
Oké.
Mrs. Jensen kan je nu ontvangen. - Dank u.
De trap op.
Mrs. Jensen. - Kom binnen.
Sorry dat ik u stoor... - Nee, dat doe je niet. Alstublieft.
Ik ben een student van uw man.
Je bent een student. - Dat was ik.
Een student. - Mrs Jensen, ik...
vroeg me af of ik toegang zou kunnen krijgen tot het onderzoek van jouw man.
Ik probeer zijn werk voort te zetten.
Mooi dat je dat wil voortzetten.
Omdat ik hem dat gezegd had. - Natuurlijk.
Verder zetten!
De universiteit doet alsof hij nooit bestaan heeft. Ze...
staken zijn onderzoek in dozen...
Zijn onderzoek in dozen gestoken? Kan ik dat ergens vinden? Is het..
Is er een kans dat ik het kan vinden?
Heeft Francis je ooit verteld hoe wij elkaar ontmoet hebben?
Nee. - Hij was zo'n romanticus.
Nu, jij en die andere, jullie zijn beiden zo knap.
Hij was een andere student. Ik geloof dat hij nu een dokter is.
Hij komt elke woensdag
en brengt mijn favoriete snoep mee.
Zijn naam is Albright.
Misschien heb ik enkele...
Mrs Jensen. Kijk naar mij.
Weet je waar ik Albright kan vinden?
Nee.
Alsjeblieft. Denk na.
Nee, natuurlijk niet.
Maar ik heb zijn telefoonnummer.
Phyllis.
Goed, Phyllis. Ik kom er aan.
Phyllis, schat, wat was al die... - Sluit de deur.
Heb je haar pijn gedaan?
Je vrouw?
Nee. Ze is oké.
Sluit nu de deur.
Ik heb pillen nodig.
Genoeg om te overleven.
Je had hier niet moeten komen. - Je had niet moeten liegen tegen mij.
Ik heb je gegeven wat je wilde.
Ik heb nooit iets willen opofferen.
Ik probeer het lijden te vergemakkelijken.
Denk aan alle groten die de wereld al verloren heeft. Gewoon omdat..
Hun lichamen faalden.
Edison, Einstein, Steve Jobs...
Je vraagt je af wat ze konden bereiken als zij nog...
50 jaar langer zouden geleefd zouden hebben.
Mijn vrouw...
was een erg vriendelijke en deftige vrouw.
En ze zou nog bij me kunnen zijn, maar...
dankzij haar Alzheimer, valt haar geest niet meer te redden.
En dat is het?
Dat is jouw onnozel excuus? Is dat waarom je moord verrechtvaardigd?
Hoe rechtvaardig jij het nemen van pillen?
Wat denk je dat ze doen?
Nee?
Stop met die pillen te nemen, en...
jouw geest geraakt in de vergetelheid.
Madeline kan haar man terug krijgen.
Maar... ga maar door.
Ieder dosis die je neemt, wist opnieuw een deeltje weg van Mark.
Zijn militaire training, zijn instincten.
Na een jaar of zo zijn ze voorgoed weg.
Je hebt nooit de juiste vragen gesteld, Damian.
Wat wil je nu doen om om alle antwoorden te krijgen?
We gaan naar het lab.
Pap!
Rustig.
Vrees niets. Breng hem naar de auto.
Ik moeten even spreken met Mrs. Jensen.
Rustig, maat.
We gaan.
Wat doet hij hier?
Doe de koffer open. - Martin, is alles oké?
Stop.
Ik zei, stop!
Laat hem gaan!
Verdomme.
Anton?
De eerste keer dat ik er mee op de baan kom, maak jij er krassen op.
Dat zal weken duren. - De eerste is de moeilijkste.
Na een paar keer afgeworpen te hebben, ben je vlug terug de oude.
De pillen, geef me jouw pillen.
Je hebt het haar zelfs niet verteld. - Zwijg.
Waarom vraag je het niet aan jouw man. - Zwijg.
Wanneer jullie dochter jarig is. Of wanneer jullie twee tortelduiven...
Waar heeft hij het over?
Mark, wat gebeurt er? - Kom we gaan.
Hier en stop de auto. - Nee, nee.
Ik zei, stop de auto!
Stap uit.
Jij blijft hier, lieverd, oké? Papa en mama blijven niet lang weg.
Goed.
Wanneer is Anna's verjaardag?
Kan je daarop antwoorden?
Het hotel waar we getrouwd zijn?
Iets?!
Wat ik je ga vertellen... zal niet erg logisch klinken.
Ik weet het niet!
Wat bedoel je? - Ik wist het niet!
Hoe kan je dat nu niet weten? - Ik had er geen idee van.
Mama, alles oké?
Alles is goed, schat, goed?
Papa is gewoon mijn verjaardag vergeten. Wil je in de auto wachten, schatje?
Mag papa met mij meekomen? - Nee!
Papa voelt zich niet zo goed, als je iets nodig hebt, vraag het dan aan mama.
Waarom ga je niet wat spelen op dat paardje?
En nu? Ik bedoel... hoe noem ik jou?
Wie ben jij? - Mijn naam is Damian.
Het spijt me zo.
Ik wil je helpen. - Jij wil mij helpen? Echt?
Jij wil mij helpen? - Ja.
Waarom begin je niet met mijn man terug te brengen?
De enige hulp die ik nodig heb is om een 6-jarig kind te vertellen...
dat de man die op haar vader lijkt, niet haar vader is!
Hoe moet ik dit alles nogmaals doorstaan? - Ik weet het niet.
Ik weet wel dat als je me afwijst, jullie beiden gedood zullen worden.
Jij manipulatieve klootzak.
Ik weet het.
Dat heb ik al eerder gehoord.
Als er iets is wat ik begrijp van het leven, is hoe het begint.
En die mensen, ik weet hoe ze denken.
Zij hebben iets opgebouwd. En laten het niet los.
Ze elimineren alles en iedereen. Ze blijven maar komen.
Ik vraag je niet om dit alles te begrijpen. Maar ik vraag je...
om je dochter vast te nemen...
en in de auto te gaan zitten.
Ik kan je ergens naartoe brengen.
Veilig, waar je opnieuw kunt beginnen.
Mijn vriend heeft een vliegtuig en hij kan ons het land uit brengen.
Ik heb een rekening in Genève. Ontraceerbaar.
Er staat meer dan genoeg op.
En Anna. Ze mag de waarheid niet weten.
Als het voorbij is, zal ik verdwijnen.
Je vertelt haar wat je maar wil.
Hallo? - Mr. O'Neil?
Ja?
Ik heb een bericht van Damian Hale. Ik denk dat je het wel wil horen.
Ik heb hem met mijn eigen ogen zien sterven.
Je hebt gezien wat ze wilden dat je zag.
En die vrouw, ga je me vertellen dat ze
mijn overgrootmoeder is?
Ze is gewoon een vriendin, Martin. Iemand die ik nu moet helpen.
Wat je zegt is gewoon onmogelijk.
Herinner je je toen ik je in New York iets vroeg over afwerping?
Ik heb jou nog nooit gezien! - Ik, Damian.
Ik weet niet wat je me probeert wijs te maken, maar hier trap ik niet in.
Zo is het genoeg, ik bel de politie.
Anna.
We moeten gaan, lieverd. - Judith, leg alsjeblieft de telefoon neer.
Ik begin te begrijpen waarom jullie meiden altijd maar ontslag nemen.
Waar... waar heb je dat vandaan?
Wat is er?
Het was een akte voor Plimpton Street 144.
Het eerste gebouw dat we samen kochten.
Weet je nog die avond toen we de papieren tekenden?
We gingen naar Charlie's Kitchen.
Er zit een brunette in de hoek en ik wil met haar praten.
Ze zat al de hele avond naar mij te staren.
Maar jij houdt me tegen.
Je had die avond al een deal beklonken.
Niet hebzuchtig worden.
Blijkt dat ze de 17-jarige dochter is van de decaan.
Hoe ben je daar aan gekomen?
Ik ben het, Martin.
We doen nooit iets zonder verzekering.
Damian. Het verbaast me.
Het kan een tijdje duren om het vliegtuig vol te tanken en om een vluchtplan te krijgen.
Bedankt, Martin.
Het is de 22ste maart.
Mama's verjaardag.
Probeer het de volgende keer niet te vergeten.
Straks zal het allemaal voorbij zijn.
Dit rondrennen. Je zal een nieuw huis hebben en...
een nieuwe school, nieuwe vrienden... een nieuw schooluniform.
Zou je dat willen?
Hoe is het water?
Op kamertemperatuur.
Echt?
Kamertemperatuur.
Ik was er niet om het je te leren, niet?
Je was al weg voor ik beter werd.
Maar nu voel je je beter, nietwaar?
Wil je mijn kant op?
Weet je hoe moeilijk het is om te zwemmen met deze aan je voeten?
Daar ga je. - Ik lijk wel een kip.
We gaan hard trappen... hard trappen.
Kijk uit, de Olympische Spelen 2020 zijn hier. En ze doet het alleen.
Wanner ben je gestart met professioneel fluiten?
Wanneer ben je op tournee gegaan? Ja, je kan het. Trap, trap, trap, trap.
Ik ben niet op tournee gegaan. Ik ging gewoon naar mijn kamer.
Ik wilde gewoon kunnen fluiten.
En toen deed ik zo.
Zo vlug je kan. Dat is goed.
In mijn gezicht stampen. Zo is het genoeg.
Vooruit, vooruit... Je bent nog niet oud. Wanneer je oud bent, dan word je pas bang.
En toen begon het zo.
En dan zo.
En dan fluit je.
Ik hou van je, papa.
Niet te snel.
Heb je hulp nodig, baby? - Ik ben geen baby.
Alles goed?
Laat me gewoon even luisteren.
Voel je je goed?
Wel, je kust niet slecht.
Een andere manier om 'gemiddeld' te zeggen. - Dat bedoelde ik niet.
Ik weet het.. Ik weet het.. - Komaan, ik wil...
ik wil weten wie je was. Ik heb iets nodig.
Gelijk wat. Om te weten dat je mijn man niet bent.
Om te beginnen zou je dankbaar moeten zijn dat ik je man niet ben.
Ik was ook al geen goede vader.
Had je kinderen?
Ja, één. Ik heb een dochter, Claire.
En?
Toen ze klein was, was ik... niet echt veel in de buurt.
Toen ze groot was, was ik er nooit.
En toch is het goed met haar gekomen.
Ze leidt een vzw nu.
Dat is iets om trots op te zijn.
Hangt ervan af aan wie je het vraagt.
Is ze goed in wat ze doet? - Ze is heel goed.
Ze is echt heel goed.
Heb je haar dat ooit gezegd?
Weet je waar je naartoe gaat? Met Anna?
Ik ben eigenlijk nog nooit ergens naartoe geweest.
Mark en ik fantaseerden er soms over.
Ons verstoppen op een of ander Caribisch eiland.
Turquoise water. - Hallo?
Witte zandstranden. - Dit geld.
Nu zal je dat kunnen doen. En nog veel meer.
Ik denk het.
Ik kan me niet inbeelden dat ik zonder hem zou kunnen gaan.
Nee. Beeld het je maar in.
Wat is dat? - Niets.
Ik ben zo terug.
Hallo?
Waar is Anna? - Wat scheelt er?
Is alles oké?
Anna?
Man, ik nam de binnenbocht.
Ik win. Ja!
Wie is dit, pompoentje?
Dit is Tommy. Hij woont hier.
Anna, we moeten gaan.
Neem afscheid van je vriend. We gaan.
Wat scheelt er?
Dit is de zoon van Martin en Judith. - En?
Hij stierf twee jaar geleden.
Wie stierf er? - Niemand.
Mama?
Mama!
Leg dat wapen neer, voor je iemand verwond.
Neem Tony mee naar onze kamer. - Hoeveel tijd hebben we?
Wat? - Hoeveel tijd hebben we?
Je moet begrijpen dat ik alles aan hen te danken heb!
Hoeveel tijd hebben we?! - Martin.
Vanaf het moment dat je dit domein verlaat.
Ze belden een uur vóór je aankwam.
Hoe kan je een kind zoiets aandoen?
Wat? - We hebben zijn leven gered,
zou jij niet hetzelfde gedaan hebben voor jouw dochter?
Mama! - Nee, niet op die manier.
Op een dag zal hij zich niet meer herinneren hoe hij eruit zag...
Dat hij ooit ziek was. - En wat met die andere familie?
Welke andere familie?
Dat wist ik niet.
Hoe kan je niet weten waar een lijk vandaan komt?
Een laboratorium!
Genetisch gemaakt... gegroeid in een proefbuis.
Dat is iemands anders zoon, Martin.
Een zoon waarvan ze denken dat ze hem begraven hebben.
Nee.
Verdomme.
Kan ik van binnenin naar de garage?
Jij neemt Anna mee.
Je moet naar de snelweg...
En je stopt niet. Luister je naar me?
Ik zorg ervoor dat je tijd hebt. Heb je een auto die ik kan gebruiken?
Neem de SUV, die heeft getinte ruiten.
Ik rij met hen door het bos, er is een pad. Ik toon het je.
Ga. Hij zal je helpen. - Mark Waarom vertrouwen we hem nu?
We hebben geen andere keuze? - Wat? Mark?
We hebben geen keuze, ga!
Er is een truckstop naast de 180. Als je het haalt, zijn we er tegen middernacht.
Dank u.
Ze komen naar je toe.
Ik zie hem.
Hij is alleen. Er is niemand in de auto.
Ik controleer de achterkant van het huis.
Er is een auto! - Wat?
Nee! Nee, wacht!
Wacht!
Stop!
Anna! Nee! - Mama!
Nee! Nee! Nee! Nee! Nee! Anna!
Anna!
Waar zijn ze, Martin?
Ik raakte achterop. - Waar zijn ze?
Ze .. probeerde iemand te doen stoppen en toen werden ze aangereden.
Het was gebeurd voor ik iets kon doen. Ik heb alles geprobeerd.
Waarom heb je ze laten gaan?
Het spijt me zo. - Martin.
Alles oké?
Albright's kaart.
Het zou je kunnen helpen. Dat was jij.
Nietwaar? - Ja.
Ik reed 40 jaar in jouw kielzog. Ik dacht dat ik...
je kon terugbetalen voor het leven dat je me gegeven hebt.
Ik had dat nooit mogen zeggen.
Waarom heb je ooit 'ja' gezegd?
Alles voor de wijsheid van de ervaring.
Verdomme.
Hoe zwaar zijn de aanvallen?
Tony heeft die ook gehad.
Dit moet volstaan om je overeind te houden.
Tot wanneer?
Ik had de pillen nagemaakt.
Jezus! - Judith was bang dat we zouden zonder vallen.
En ik kon niet verdragen dat.
Albright zo veel controle over ons zou hebben.
Anderhalve dag tot in Mexico.
Je hebt niet veel nodig om 6 maanden weg te kunnen.
En dan ben je vrij, Damian. Een nieuwe start.
Er is die kleine meid.
Ze is even oud als Claire toen ik wegging.
We hebben geen idee waar Albright opereert.
Ook al zou je het willen.
Je zult ze nooit vinden.
12 uur.
Geen pillen.
Hoe slecht het er ook uit ziet, ik mag niet gezien worden.
Toen Albright Mark naar zijn inrichting bracht,
was dat om hem te doden. Geen reden om dat te verbergen.
Ik doe dit.
Misschien zie ik wel iets, gelijk wat.
Belangrijk.
We zoeken een verlaten opslagplaats.
Echt?
Heb je enig idee hoeveel opslagplaatsen er in New Orleans zijn?
Maar hoeveel kunnen er een praalwagen in onderbrengen?
Heb je die boot nog?
Je had hem moeten zien toen ik hem de eerste keer te zien kreeg.
Hij werd verscheurd in een Russische gevangenisopstand.
Ik kon hem laten sterven, maar ik redde hem,
en heb hem drie maal tot leven gebracht,
en elke keer is hij meer loyaal.
Meer dankbaar.
Waar zijn ze?
Wel, we hebben een klant waarvoor Madeline
een perfecte match is, en de organen van het meisje zullen goed gebruikt worden.
Ja, het is gemaakt om te weerstaan aan 500,000mg straling, en kogelvrij.
Weet je, Damian, elke medische vooruitgang kost geld.
De keuzes die jij maakt en wat je doet,
brengen je niet veel geld op, dat weet je toch, ja?
Het maakt een psychopaat van jou.
Ik begrijp dat je het zo aanvoelt.
Weet je, oorspronkelijk probeerde ik de aderen te laten groeien, natuurlijk.
Maar het lukte niet en dat hield alles op.
Ooit zal het lukken en al deze ongemakken zullen gezien worden als niet meer
dan bevallingsproblemen.
Zoals je kan zien, hebben we het lichaam van een accountant klaargemaakt voor Anton,
maar het lijkt erop dat Mark's lichaam ingebouwd is met enkele bruikbare instincten.
Het spijt me, Damian. Echt waar.
Het wordt tijd dat iemand die het waard is, er gebruik van maakt.
Werk alsjeblieft niet tegen want Anton heeft niet veel tijd meer over.
Los!
Hallo.
Hoor je me?
Kan je me jouw naam zeggen?
Wat is jouw naam?
Anton.
Hoeveel kinderen heb je?
Geen.
Gewoon een paar foto's die ik van het internet gedownload heb.
Ga door.
De vrouw, waar is ze?
In de berging op het einde van de gang.
Geef me jouw wapen.
Ik denk niet dat dat een goed idee is.
Ik heb mijn benen verloren en ik werd levend verbrand.
Geef me een wapen. Komaan, we gaan.
Papa?
Damian?
Nee! Alstublieft. - Het is goed, het is goed.
Alles is goed.
Het is goed, tijd om te gaan. - Damian?
Wie is Damian?
Ik ben maar een techneut.
Ga.
Schatje...
Een beetje metaal.
Zie je wel dat ik soms luister naar wat de dokter zegt.
Goed gespeeld.
Maar...
als je me doodt...
pleeg je zelfmoord.
Want als de pillen niet het volledige traject doorlopen,
begin je terug te vallen. Terug te vallen.
En we weten alle twee wie het dan overneemt. Nietwaar?
Je ziet dat ik de enige ben met de antwoorden, Damian.
Je hebt mij nodig.
Ik ben de enige...
die tussen jou...
en de vergetelheid staat.
25% Promazine.
30% Olanzapine, 15% Trileptal.
15% Valporic-zuur en 5% Phenobarbatol.
Luister eens.
Hou je van boten?
Ongeveer een kilometer verder is er een boot die op jullie wacht.
Witte zandstranden en turquoise water wachten.
Kom je niet met ons mee, papa?
Ik denk het niet, lieverd.
Waarom?
Kom hier, baby. - Waarom, mama?
Het is goed.
Waarom komt papa niet mee?
Ben je nog steeds boos op hem?
Hij kent jouw verjaardag, vraag het hem.
Vraag het hem...
Als u vrijwilliger bent, er liggen inschrijvingspapieren aan de deur.
Bedankt.
Hallo.
Ik ben Ed Kidner, ik was een vriend van jouw vader.
Mag ik gaan zitten?
Natuurlijk.
Ik bracht veel tijd door met hem. Vooral op het einde.
Ik weet dat jullie niet altijd even close waren.
Als hij over jou aan het spreken was, klonk hij...
trots.
Ik heb iets voor jou.
Het is gewoon...
ik denk dat hij spijt had omdat hij niet in jouw buurt was toen je opgroeide.
Hij wist dat hij dat nooit...
goed kon maken.
Ik denk dat hij soms de fout maakte, denkend
dat zijn chequeboek alles kon oplossen.
Dit is een brief.
Gewoon een paar dingen die hij jou moest gezegd hebben toen hij nog leefde.
Dus, lees hem,
wanneer...
wanneer je maar wilt.
Dank u.
Ik moet terug aan het werk.
Natuurlijk. Je hebt belangrijk werk te doen.
Ik moet er ook vandoor.
Claire, veel geluk.
Mark, welkom op de Caraïben.
Mijn naam is Damian Hale, en ik ben degene die jouw lichaam gekocht heeft.
Er is heel wat gebeurd sinds jij gestorven bent,
en dat zal je later wel ondervinden.
Ik wil je bedanken voor die maanden die je me gegeven hebt.
Ik heb al dagen geen van deze meer genomen.
Je hebt al enkele onthoudingen gehad op dat bed
daar achter je, wachtend, wachtend tot je het overneemt.
Ik voel mezelf al verslappen.
Binnenkort ben ik er niet meer.
Welkom terug, Mark.
Jouw vrouw is er ook.
Zorg goed voor Maddy nu.
Wat?
Ja.
Jij bent het. - Ja!
Anna! - Papa!